Kompozycje kolorów w okularach

W zakresie kompozycji kolorów okularów możemy stosować kilka rozwiązań. Budowanie trójstronnej relacji kolorów pomiędzy tonacją skóry, kolorem oprawy i barwą soczewki może opierać się na siedmiu zasadach. Każda z nich odwołuje się bezpośrednio zarówno do kolorów w obrębie jednej oprawy, jak i do barwienia soczewek.

1. Kontrast barw czystych

Zasada ta polega na zestawieniu barw intensywnych i czystych. W tej technice liczba rozwiązań jest ograniczona ze względu na trzy kolory podstawowe: czerwony, żółty i niebieski, dzięki którym otrzymujemy następujące połączenia kolorystyczne: czerwono-żółty,
czerwono-niebieski, niebiesko-żółty. Efekt, jaki uzyskamy w stylizacji opraw okularowych, będzie bardzo wyrazisty, dynamiczny, mocny i zauważalny. Takie stylizacje poleca się osobom, które chcą się wyróżnić i przyciągnąć uwagę. W tym przypadku forma okularów ma znaczenie drugorzędne.

2. Kontrast walorowy

Ta technika polega na zestawieniu w okularach barw jasnych z ciemnymi. Przykładami są połączenia takie jak: biel z czernią, słonecznikowa żółć z ciemnym, głębokim fioletem, jaskrawe zielenie z barwami winnej czerwieni. Kontrast walorowy jest jednym z najsilniejszych połączeń wizualnych w stylizacji opraw okularowych. Dzięki takim zestawieniom budujemy efekt głębi i klarownej czytelności kompozycji barw. Technika ta często używana jest w fotografii i grafice, dlatego uzyskany efekt ma charakter bardziej graficzny, sceniczny. Styl okularów oparty na walorowym kontraście barw jest atrakcyjny dla osób o zdecydowanych barwach własnych oraz wyrazistych cechach osobowościowych.

3. Kontrast barwny

Kontrast barwny w stylizacji opraw okularowych polega na zestawieniu kolorów ciepłych z zimnymi. Kolory ciepłe to: czerwony, pomarańczowy i żółty. Kolory zimne to odcienie niebieskiego, zieleni i fioletu. Kontrast barwny w procesie doboru opraw okularowych pozwala uzyskać wrażenie przestrzeni, głębi i dominacji. Klienci „ubrani” w styl oparty na kontraście barwnym są pełni energii i kreatywności.

4. Kontrast dopełniający

Kontrast dopełniający polega na zestawieniu kolorów leżących naprzeciw siebie na kole barw, np. czerwonego z zielonym, niebieskiego z pomarańczowym, żółtego z fioletowym. Barwy te w zestawieniu wzajemnie się wzmacniają, tworząc bardzo silny kontrast wizualny. Takie połączenia często stosuje się w designie i wzornictwie. To doskonałe rozwiązanie dla osób poszukujących designerskich opraw.

5. Kontrast symultaniczny

Kontrast symultaniczny w stylizacji opraw okularowych powstaje wtedy, gdy jeden kolor wpływa na sposób postrzegania innego koloru znajdującego się w tej samej oprawie. Tę technikę stosuje się w celu wyeksponowania jednego koloru na tle drugiego. W tym ujęciu jeden kolor pełni rolę tła, dzięki czemu drugi staje się dominujący.
Taki kontrapunkt jest doskonałym rozwiązaniem stylistycznym dla osób poszukujących harmonii z nutą charakteru.

6. Kontrast jakościowy nasycenia

Kontrast jakościowy nasycenia to technika oparta na zestawieniu kolorów intensywnych z przygaszonymi – doskonała dla osób o subtelnym charakterze, delikatnej urodzie i jaśniejszym typie kolorystycznym. Przykładem może być szylkret bazujący na kontraście jakościowym. Tego typu zestawienia doskonale sprawdzają się u osób ceniących styl klasyczny.

7. Kontrast ilościowy

Technika kontrastu ilościowego często wykorzystywana jest w sztuce nowoczesnej. Polega na zestawieniu kilku różnych kolorów w ramach jednej kompozycji. W stylizacji opraw okularowych najlepiej sprawdza się ona u osób prezentujących styl sportowy, ponieważ podkreśla bardziej dynamiczny charakter użytkownika.

Barwy opraw okularowych stanowią istotny element w procesie budowania wizerunku oraz świadomej kompozycji estetycznej. Ich dobór nie ogranicza się wyłącznie do kwestii wizualnych, lecz opiera się na zasadach harmonii kolorystycznej, kontrastu oraz wzajemnego oddziaływania barw w odniesieniu do rysów twarzy, karnacji, koloru oczu i indywidualnego stylu użytkownika. Tworzenie kompozycji kolorystycznych w oprawach okularowych można postrzegać jako połączenie sztuki, ergonomii i estetyki użytkowej. W tym procesie kluczowe znaczenie ma nie tylko proporcja, ale także świadome zestawienie tonacji, materiałów oraz efektów wizualnych.