Kaseta okulistyczna w zakładzie optycznym

Polub i udostępnij
  •  
  •  
  •  
  •  

Istnieją takie zakłady optyczne, w których optyk podejmuje się badania refrakcji i na tej podstawie wykonuje okulary.

Są także – coraz liczniejsze – zakłady optyczne, które zatrudniają optometrystę, lub zakłady, których właściciel jest jednocześnie optykiem i optometrystą. Nic dziwnego – kształcenie na kierunku optyki okularowej i optometrii prowadzi obecnie kilka uczelni w Polsce.Są także – coraz liczniejsze – zakłady optyczne, które zatrudniają optometrystę, lub zakłady, których właściciel jest jednocześnie optykiem i optometrystą. Nic dziwnego – kształcenie na kierunku optyki okularowej i optometrii prowadzi obecnie kilka uczelni w Polsce.Jednak w większości zakładów optycznych wykonuje się okulary na podstawie recepty wystawionej przez okulistę lub optometrystę, a więc badania refrakcji, którego optyk osobiście nie przeprowadził. Na ogół system ten działa sprawnie: poprawna recepta – starannie wykonane okulary – zadowolony klient. Niekiedy występuje szczególna sytuacja, bowiem zdarza się, że klient przy odbiorze okularów zgłasza zastrzeżenia dotyczące komfortu widzenia. A przyczyny niezadowolenia klienta mogą być różne. Należą do nich techniczne usterki wykonania okularów, które doświadczony optyk, jeśli je stwierdzi, powinien usunąć.Większy problem pojawia się wtedy, gdy klient twierdzi, że przez nowe okulary źle widzi, mimo że zastosowano soczewki dokładnie według recepty okulisty. Czyżby okulista określił należną korekcję z niewystarczającą dokładnością?A może było tak, że okulista dokładnie określił moc soczewek, jednak przy innej odległości soczewki próbnej oka niż odległość, w jakiej od oka znajduje się soczewka właśnie wykonanych nowych okularów. Jeszcze innym problemem jest ograniczona skuteczność korekcji okularowej, wynikająca z obecności w oczach zmian chorobowych, takich jak zaćma czy zwyrodnienie siatkówki. W takiej sytuacji nie można korekcją okularową osiągnąć lepszej ostrości wzroku, choć klient tego oczekuje. Jak ma postąpić optyk, kiedy klient nie chce odebrać wykonanych okularów (i zapłacić za nie), gdyż – jak twierdzi – źle przez nie widzi?Trudno udzielić jednoznacznej odpowiedzi, skoro przyczyny niezadowolenia klienta mogą być różne. Z pewnością nie jest możliwe całkowite wyeliminowanie takich spornych sytuacji. Uważam jednak, że istnieje realna możliwość znacznego zmniejszenia częstości występowania tego rodzaju problemów. Ale jak to zrobić?Otóż optyk z odpowiednim przygotowaniem profesjonalnym powinien przed wykonaniem okularów mieć możliwość sprawdzenia, jak klient będzie widział z przepisaną korekcją. Uważam, że optyk okularowy ma do tego nie tylko prawo, a nawet ma taki obowiązek. Powinien upewnić się, że okulary, które zamierza wykonać na podstawie recepty wystawionej przez okulistę lub optometrystę, zapewnią klientowi optymalną korekcję i poczucie komfortu. Po otrzymaniu od klienta akceptacji proponowanej korekcji optyk okularowy może przystąpić do wykonania okularów. Czym powinien dysponować optyk, który chce dokonać takiej weryfikacji? Oczywiście odpowiednią wiedzą, a także praktycznymi umiejętnościami z zakresu optyki i korekcji wad wzroku oraz kasetą okulistyczną.Kaseta okulistyczna jest obecnie nazywana również kasetą soczewek próbnych, gdyż posługują się nią także optometryści. Kaseta zawiera komplet soczewek w specjalnych oprawkach z uchwytami ułatwiającymi manipulację.

W komplecie typowej kasety znajdują się:

soczewki sferyczne (dodatnie i ujemne) po 2 sztuki:

  • 0,25–3,00 dpt. (stopniowane co 0,25 dpt.)
  • 3,00–8,00 dpt. (stopniowane co 0,50 dpt.)
  • 8,00–16,00 dpt. (stopniowane co 1,00 dpt.)
  • 16,00–20,00 dpt. (stopniowane co 2,00 dpt.)

soczewki cylindryczne (dodatnie i ujemne) po 2 sztuki:

  • 0,25–3,00 dpt. (stopniowane co 0,25 dpt.)
  • 3,00–6,00 dpt. (stopniowane co 0,50 dpt.)

pryzmaty:

  • 1–5 dpt. (stopniowane co 1 pdpt. po 2 sztuki)
  • 6, 8, 10 pdpt. po 1 sztuce

elementy dodatkowe:

  • nieprzeźroczysta przysłona dla zasłaniania oka niebadanego,
  • przysłona z otworem stenopeicznym,
  • przysłona ze szczeliną stenopeiczną,
  • filtr czerwony, filtr zielony i tzw. cylinder Maddoxa do badania widzenia obuocznego.

Do kompletu powinna należeć oprawa próbna i zestaw cylindrów skrzyżowanych ± 0,25 i ± 0,50.
Oczywiście do badania refrakcji konieczne są tablice z optotypami do dali i bliży. Sądzę, że dla Czytelnika odpowiedź na pytanie – postawione w tytule artykułu – jest już w tym momencie prosta. Mając do dyspozycji kasetę, optyk będzie mógł sprawdzić i jednocześnie zaprezentować klientowi skuteczność działania okularów, które zamierza wykonać. W uzasadnionych przypadkach (np. przy zmianach odległości soczewki korygującej od oka) powinien dokonać odpowiednich poprawek. Dlatego w następnych numerach „Optyka Polskiego” proponuję przedstawienie (dla niektórych Czytelników „przypomnienie”) przebiegu procedury badania refrakcji za pomocą kasety. Będziemy także omawiać najczęstsze „problemy korekcji okularowej”.Na zakończenie pragnę podkreślić, że nie zamierzam wywoływać dyskusji na temat: kto powinien wykonywać badanie refrakcji? Odpowiedź jest bowiem prosta: ten, kto robi to dobrze.

 

Tekst: dr n. med. Andrzej Styszyński


Polub i udostępnij
  •  
  •  
  •  
  •  

Polecamy